Date

หุหุหุ วันนี้ช่างมีความสุขซะจิงเรา

อะเหอ อะเหอ ~~~~~~~~~

เพ้อไปซะแล้ว ...........................อิอิอิ

============================================================

อย่าเพิ่งสงสัยว่าเราบ้าไปแล้วหรอ

ประมาณนั้นแหละ แต่ว่ามันยิ่งกว่าที่พวกแกคิดนะ

อิอิ ก็วันนี้นัด "พี่กร" ไปเที่ยวนี่นา

พี่เค้าขึ้นมาจากเพชรบุรี มาหาถึงบ้านเลย

ในชีวิตไม่เคยคิดว่าจะมีคนน่ารักมาขับรถให้นั่ง อิอิ

ไอ้เราเลยกลายเปงตุ๊กตาหน้ารถไปซะละ

เวลานั่งตรงที่นั่งข้างๆคนขับเนี่ย

มันสบายดีเนอะ มองซ้าย-ขวาได้ตลอด

--------------------------------------------------------------------------------------------

นัดพี่กรมารับหน้าบ้านตอนเที่ยงครึ่ง

ขึ้นรถปุ๊บ .......................ตะลึง !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ทำไมพี่กรหล่ออย่างนี้เนี่ย จะละลายยยยย

เท่ห์โคตรรรรรรรรรรรร น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกด้วย

แล้วเราไปเซ็นทรัลปิ่นเกล้ากัน อิอิ

ไปนั่งกันที่ Coffee World รอตัวตุ่น (แวะมาดูหน้าหล่อๆของพี่กร)

ตอนแรกนึกว่ามันจาเอาจดหมายลากิจมาให้

ปรากฎว่ามันไม่ได้เอามาด้วย เวงกำๆๆ

ว่าจาดูหนังตอนบ่าย2 ครึ่ง

กว่าจาเจอตัวตุ่น กว่าจาเดินไปเมเจอร์ฯ

พอดีเลย บ่าย 2 ครึ่ง

ต้องไปยืนซื้อตั๋วหนังอีก อิอิ

(วันนี้พี่กรเลี้ยงทั้งวันเลย รู้สึกไม่ดีไงไม่รู้)

(เจอ....เอ้ก เจ ต้า พี่ปอ....ด้วย)

ดูหนังเรื่องเพื่อนสนิทกัน หนุกๆ

หนังเกือบออกแล้วคนยังเกือบเต็มโรงอยู่เลย

พอดูหนังเสร็จ... ก้อไปหาตัวตุ่นที่มหาลัย

ไปเอาจดหมายลากิจ (มันฝากส่งอาจารย์พรุ่งนี้)

แล้วก้อไปกินข้าวที่ "บ้านน้ำเคียงดิน"

บรรยากาศดี ยุงเยอะมากกก อาหารไม่อร่อย

เสร็จก้อกลับบ้านกัน

คุยเรื่องเครียดๆ ซีเรียสๆ กันเยอะมากกกกก

ซุ่มซ่ามอีกแล้วเรา .......................

ลืมรูปที่พี่กรเอามาให้ กับจดหมายของตัวตุ่นไว้บนรถพี่กร

พี่แกเลยต้องวนรถกลับมาอีกรอบ

น่าสงสาร วิ่งไปซะไกลโคตรละ

วันหลังจาไม่ขี้ลืมอีกแล้วค้าบบบบบบบบบบ

กลับบ้านมาก้อง่วงๆ

พูดถึงง่วง ได้ฉายาใหม่จากพี่ชายของพี่กรด้วย

เค้าว่า .............. เป็น "แพนด้าหน้าง่วง"

มันเปงงายหว่า???

เราเหมือนเหรอ???

บอกหน่อยจิ

=============================================================

วันนี้มีความสุขที่สุดในโลกเลย

แม้ว่าจาไม่ได้เจอกันอีกนานก้อตาม .............................................

ย้ะฮู้ มีฟามสุขจิงโว้ยยยยยยยยยยย อะเหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ใกล้จาไปละ

เมื่อวานพี่กรอยู่ "ตราด" ไกลโคตร

เค้าก้อโทรมาปลุกแต่เช้า ... ตี5 ... ไอ้เราก้อนึกว่าจะออกมาเร็ว

ปรากฏว่า นั่งดูทีวีจน 8 โมง ปล่อยให้เรานอนขึ้นอืดอยู่

ออกรถจากตราดตอน 8 โมงเกือบ 9 โมง อีก 2ร้อย 7สิบ กว่ากิโล จะถึงกรุงเทพ

แต่บ้านตูก้อไม่ได้อยู่กรุงเทพซะด้วยจิ

ลองคิดดู ขับไม่เกิน 130 กม./ชม. ตั้งบัญญัติไตรยางค์ดิ๊

ถ้ารถวิ่งด้วยความเร็ว 120 กม. ใช้เวลาวิ่ง 1 ชม.

ถ้า (ตีไปเป็น) 280 กม. ใช้เวลาวิ่ง 280/120 = 2.33333 ชม.

อันนี้ตีแบบวิ่งเร็วสุด แต่มันก้อทำไม่ได้ตลอดทางหรอก

เด๋วติดไฟแดง วิ่งในเมืองได้ประมาณ 60-80 กม./ชม.

ตีไปซะว่า ประมาณ 4 ชม. ถึงจะมาถึงบ้านเรา เพราะ บ้านไม่ได้อยู่กรุงเทพ

ตีแบบ 4 ชั่วโมงนี่เร็วสุดๆเลยนะ เพราะจากกรุงเทพแถวบางนามาถึงบ้านมันชั่วโมงนึง

แต่พี่กร แกมาถึงตอน 11 โมงครึ่ง

ไอ้เรากะลังจากลับบ้าน (อยู่ในตลาดซื้อข้าวให้คนในบ้านและยาม)

เลยโทรไปถาม "พี่อยู่หนายแย้ว" พี่แกตอบว่า "อยู่มหาชัยแล้ว"

ไมมันเร็วจังวะ มันขับรถกี่ กม./ชม. อ่ะ "อยู่แถวไหนอ่ะ"

"อยู่หลังรถเทอนั่นแหละ"

"เหอๆ บ้าป่าว ไม่เห็นเลย" ตอนนั้นมองกระจกหลังตลอดเวลา หลอนๆ

พอกลับรถจาเข้าบ้าน โอ้ว!!! อยู่หลังเราจิงๆด้วย เหอๆ ขับมาไงวะเนี่ย

พอถึงบ้านรีบเอาข้าวไปให้ยามกะไอ้เกตุ แล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าออกไป

(ตอนนั้นใส่ชุดอยู่บ้าน : กางเกงบาสสีฟ้ากะเสื้อยืดเก่าๆตัวนึง สภาพดูดีเลย)

วิ่งออกไปขึ้นรถหน้าบ้าน "พี่ขับมาเท่าไหร่เนี่ย ทำไมเร็วจัง"

"ไม่เกิน 120-130 " มันไม่น่าจาเร็วขนาดนี้นี่หว่า

"แล้วจาไปไหนอ่ะ มาเร็วเกินตั้งตัวไม่ทัน"

คุยไปคุยมาเลยไปกินก๋วยเตี๋ยวที่ตลาดกัน (ร้านเจ๊ไฉ่)

แล้วไปให้อาหารปลาที่พุทธมณฑล (ไปหลงในนั้นมากกว่า หาทางออกไม่เจอ)

แล้วก้อเริ่มไม่มีที่ไป ไปแวะที่มหาลัย (เข้าห้องน้ำ) วิ่งเข้าสนามหลวง 2

ไม่ได้ไปซื้อของหรอก แค่ขับผ่านเล่นๆ ไม่มีไรทำ เผอิญน้ำมันเหลือเยอะ

วิ่งไปวิ่งมา วิ่งไปถึงตลิ่งชัน ถามพี่เค้าว่าจาไปไหน? พี่แกตอบไม่รู้

เลยพาวิ่งเข้า ราชพฤกษ์-กัลปพฤกษ์ (ดูความเปลี่ยนแปลงของกรุงเทพ)

วิ่งไปวิ่งมา ไปเซ็นทรัวพระราม 2 ได้ไงไม่รู้ เลยเข้าไปเดินเล่น (เดินเล่นจริงๆ)

เดินซะปวดเมื่อยขาไปหมด ไม่มีไรทำ พี่แกต้องไปรับเพื่อนมากินข้าวเย็น

เลยขับรถไปเรื่อยๆ ไปรับเพื่อนพี่แก แถวบ้านตู (ขับรถกลับไปกลับมา น้ำมันมันถูก)

เสดแล้วก้อวิ่งไปอ้อมน้อย นึกว่าจารับเพื่อนอีกคน แต่มันดันไม่อยู่บ้าน

เลยวิ่งฝ่ารถติด (โคตรพ่อโคตรแม่ติด) ตรงถนนเพชรเกษม เข้า เดอะมอลล์บางแค

พี่โอ๊ค ไปจ่ายค่าโทรศัพท์มือถือ แล้วก้อวิ่งไปกินข้าวที่ "อ่าวกระเบนซีฟู๊ด"

ไกลโคตร ทางเข้าก้อทำทางอยู่ ลำบากลำบน กว่าจาได้กินข้าวเย็น ปาเข้าไป 2 ทุ่มก่า

โทรไปบอกแม่ว่ากลับดึกนะ แม่ก้ออืมๆ ไปไหน? ไรเงี้ย ก้อok

กินไปเม้าไป เอื๊อกๆ กว่าจากินเสด ปาไป 3 ทุ่มครึ่ง อะเหอๆ

ไปส่งพี่เรืองที่อ้อมน้อย ส่งพี่โอ๊คที่แคลคอมพ์ แล้วส่งตูที่บ้าน

กลับมาบ้าน คุยกะแม่เรื่องเครียดๆ นานมากๆ แล้วโทรไปปรับทุกข์กะพี่กร

คุยกันกว่าจาได้นอน ตี 1 กว่า

ง่วงเลย

เขียนไว้ตั้งแต่เมื่อวาน แต่ว่าเน็ตมานเสียตลอดเลย เกือบต้องเขียนใหม่อีกรอบละ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เขียนไปรอบนึง ตอนกด submit เน็ตเจือกหลุดซะงั้น เลยต้องมานั่งเขียนใหม่

น่าสงสารตัวเองโว้ยวันนี้ มีแต่เรื่องดีๆเข้ามาในชีวิต

ตอนเช้าไอ้เราก้อตื่นซะเช้าเลย นอนไม่ค่อยหลับ สงสัยเครียดเรื่องที่คุยกะแม่เมื่อคืน

เลยโทรไปปลุกพี่กรซะงั้นอ่ะ ให้มารับตอน 8 โมงก่าๆ

พี่แกก้อมานั่งโทรสับหาลูกค้าอยู่ในรถหน้าบ้านรอเรา ทำงานตัวเป็นเกลียว

ไปกินข้าวเช้ากันที่ตลาด (ร้านข้าวเลือดหมูที่ป๊าชอบ) กินเสดพี่แกดูดบุหรี่ไปตัว

ขึ้นรถ วิ่งตรงไปเมืองกาญจน์ ตอนแรกแพลนไว้ว่า วันนี้จะไปเที่ยวน้ำตก

แล้วตอนเย็นจะวิ่งไปกิน "กุ้งอบภูเขาไฟ" ที่นครปฐม

ไกลมากมาย กว่าจาถึงเมืองกาญจน์ หยั่งกะไปวิ่ง Off Road ที่ไหนซักที่

พอถึงเมืองกาญจน์ก้อ "ไปไหนดี?" เหลือบไปเจอป้าย

"น้ำตกไทรโยคน้อย 109 กม. น้ำตกเอราวัณ 111 กม." เลยไปน้ำตกไทรโยคกัน

เป็นร้อยกิโล ระหว่างทางน่าเบื่อมาก อีก 20 กิโลก้อจาถึงแล้ว

มองไปข้างหน้า ทำไมรถที่สวนทางมามันเปิดไฟหน้ารถหว่า

โอ้วววววว ฝนตกหนักโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆที่สุด

"กลับมั๊ย" เราถาม

"มาถึงนี่แล้ว กลับทำไม เด๋วฝนก้อหยุดตก"

ความหวังสุดท้ายของเรา มุ่งหน้าต่อไป เผื่อฝนมานจาหยุด

แต่ ..................... มันไม่หยุด ไปถึงน้ำตก ไปนั่งดูน้ำตกลงจากฟุตบาทลงถนน

เซ็งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ขับรถกลับ ขับแบบเฉื่อยๆ เฉื่อยโคตรๆ แบบว่าหิวข้าว แล้วไม่มีที่ไหนจะไป

ขับไปขับมา ผ่านทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำแคว ลงไปเดินเล่น หาข้าวกินดีก่า

ก๋วยเตี๋ยวยังไม่หมดเลย ฝนตก!!!!!! วิ่งขึ้นรถแทบไม่ทัน

ขับรถหนีฝนไปเรื่อยๆ เจอโรงงานวุ้นเส้นท่าเรือ ของฝากๆๆๆๆๆ

ลงไปซื้อซาหริ่มกะถั่วอบสมุนไพรไปฝากแม่ แล้วก้อซาหริ่มไปฝากแม่พี่กร

พอซื้อเสดก้อวิ่งไปเรื่อยๆ เอื่อยๆ เฉื่อยๆ ขับผ่าน "กุ้งอบภูเขาไฟ" ตอนบ่าย 3.45

ยังไม่หิวเลย เลยขับไปเรื่อยๆ เรื่อยๆจิงๆ กะว่าจาไปพุทธมณฑลให้อาหารปลา

ขับรถไปได้ถึงพุทธมณฑลสาย 7 ไมมันไกลจังว๊า ไมมานนานแล้วเพิ่งสาย 7 เอง

กลับรถ !!!!! กลับไปที่ "กุ้งอบภูเขาไฟ" ก้อได้ กินก้อกินวะ

พอดีเพื่อนพี่กร (พี่มด) โทรมาว่าจากลับด้วย พอกินเสด เลยไปรับพี่มดที่ศิริราช

(น้องสาวพี่มดแกเข้าโรง'บาล เพราะอุบัติเหตุบนถนน)

กว่าจากลับถึงบ้าน เกือบ 2 ทุ่มอ่า รีบเข้าห้องน้ำ อาบน้ำ แล้วมานั่งพิมพ์เนี่ย

============================================

ตอนอยู่นครปฐม ก่อนวิ่งไปกาญจน์ (ทางผ่าน) มีน้ำมันอยู่ครึ่งถัง เติมเต็ม (พันนึง)

พี่กรวิ่งกลับถึงบ้าน ที่เพชรบุรี กลับมาเหลือครึ่งถังเท่าเดิม

เหอๆ เหอๆ

ว่าแล้วก้อโทรคุยกะพี่กรดีก่าเนอะ คิดถึงจังวู้