nothing2say

สงสัยช่วงนี้เราจะว่างมากกกกกกกกกกกกกกกกเกินไป ว่างจนไม่รู้จะทำ

วันๆไม่มีไรทำ ก็นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์

ไม่อยากเล่นเกมละ เบื่อๆ

แต่ถ้าไม่มีไรทำ เด๋วก้อคิดถึงพี่กรขึ้นมาอีก เลยหาอะไรทำอยู่เนี่ย

-----------------------------------------------------

เวลาว่างมันเยอะเกินไปก็ไม่ดีนะเนี่ย แต่ก็ไม่ช่ายว่าไม่อยากว่างนะ

บางทีก็อยากพักผ่อน อยากอยู่คนเดียว อยากอยู่กับตัวเอง

แต่พอทำอย่างนั้นแล้ว ความคิดอื่นๆก็เข้ามาวนเวียนในหัวไม่รู้จบ

ไม่รู้ว่าแต่ละวันๆที่นอนหลับเนี่ย

หลับสนิท หรือ หลับแต่ภายนอก ข้างในไม่หลับตาม

ตื่นขึ้นมาเลยเพลียๆ แต่ก็ไม่รู้จะทำไง

ยอมรับว่าตัวเองคิดมากกกกกกก ออกจะมากเกินไปด้วยซ้ำ

บางทีก็คิดมากแทนคนอื่น คิดแทนคนอื่น

"เค้าต้องคิดอย่างนั้นแน่เลย"

"เค้าต้องคิดมากเรื่องนี้แน่เลย"

เอาแต่คิดแบบนั้น ตัวเองเลยกลายเป็นคนคิดมากไป

-----------------------------------------------------

เคยคิดกันบ้างป่าวว่า สมองเราเนี่ยได้หยุดพักกันบ้างรึเปล่า

ขนาดตอนนอนยังต้องทำงานเลย นอนก็ฝัน

พอตื่นก็เริ่มคิดเรื่องนู้นเรื่องนี้ใหม่ละ

คิดถึงคนนู้นคนนี้ คิดว่าวันนี้จะทำไรดี ทำไรต่อไปดี ทำไรก่อน-หลัง

สมองเราเนี่ย ถ้าได้หยุดพักบ้างก็คงจะดีเนอะ

-----------------------------------------------------

ช่วงนี้มีแต่เรื่องหนักหัวสมองเต็มไปหมด

ทั้งเรื่อง แม่ พี่กร เรียน งาน เพื่อน

เยอะแยะวนเวียนอยู่อย่างนี้ ไม่หมดไปซะที

พอเคลียร์เรื่องไรผ่านพ้นไป อีกเรื่องก็วิ่งเข้ามาหา

บางครั้ง ปัญหาที่เข้ามาในชีวิตเนี่ย มันไม่ได้ดูเวล่ำเวลาบ้างเลย

ประดังกันเข้ามา ทำเราเกือบตาย

-----------------------------------------------------

เมื่อกี้เข้าไปอ่านลิงค์ของโอ๋มา

เอ่อ ..... ไมพาดพิงถึงกรูซะงั้นหล่ะ

-----------------------------------------------------

อยากเจอเพื่อนๆทุกคนจังเลย

ไม่รู้ว่าวันที่ 12 พย. เนี่ย (คืนสู่เหย้า) จะมีเพื่อนๆไปกันเยอะป่าว

พูดถึงเพื่อน ก็คิดอีกละ เฮ้อ!!! คิดๆๆๆๆเข้าไป

-----------------------------------------------------

-----------------------------------------------------

ตรงนี้ข้ามๆไป ไม่ต้องอ่านนะ

แค่อยากระบายความรู้สึกที่มีกะแม่

-----------------------------------------------------

-----------------------------------------------------

แม่ ...... ขอโทษ ที่อธิบายให้แม่ฟังไม่ได้ว่าทำไมถึงต้องเลิกกับพี่กู๊ด

อาจเป็นเพราะความเจ้าชู้ของกิ๊กละมั๊ง ใจมันอ่อนแอ ไม่เข้มแข็งพอ

แต่ต่อไปนี้เนี่ย กิ๊กคงเข้มแข็งขึ้นแล้วแหละ เพราะพี่กรสอนให้รู้อะไรหลายอย่าง

คำสอนของพี่กรเนี่ย มันดีมากเลยนะ ฟังแล้วทำให้คิดได้

ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างในชีวิต ได้เรียนรู้นิสัยของตัวเอง

.....

จนถึงตอนนี้ กิ๊กก็เข้าใจ ว่าทำไมแม่ยังไม่อยากให้กิ๊กคบกับพี่กร

ก็เข้าใจ ว่าแม่คิดไง แม่ชอบคิดว่า มันดูไม่ดี เหมือนเลิกกับพี่กู๊ดปุ๊บ ก็วิ่งไปหาเค้า

ความจิงมันก็คงเป็นอย่างนั้นหล่ะมั๊ง แต่กิ๊กว่า กิ๊กเลือกไม่ผิดหรอก

ถึงแมม้ว่าเราจะเพิ่งคุยกัน เพิ่งเจอกัน แต่ไม่รู้ทำไม เหมือนเราคบกันมานานกว่า 10 ปี

ความรู้สึกมันบอกกับตัวเองอย่างนั้น มันไม่โกหกตัวเองหรอก

"ไม่อยากโกหกตัวเอง ไม่อยากโกหกแม่"

กิ๊กคุยกับพี่กรแล้วเรื่องนี้ เรื่องที่แม่กังวล เค้าก็ยอมรับแหละว่าคิด

ถ้าจะให้บอกว่า ไม่คิด มันเป็นไปไม่ได้หรอก ทุกคนก็คิดกันทั้งนั้น

แต่ ..... ไม่ใช่ว่าคบกันแล้วต้องทุ่มหมดใจ ทุ่มสุดตัวซะที่ไหน

อยากให้แม่เข้าใจอะไรๆในตัวกิ๊กบ้าง

กิ๊กเคยบอกแม่ไป เรื่องสัญญาของพี่กร ที่ว่าจะไม่โทรคุยกันอาทิดนึง

พอตอนนี้มันทำไม่ได้ แม่กลับบอกให้ทำอีก ก็มันทำไม่ได้ มันทรมาน

ก็รู้ว่าแม่ไม่อยากให้คุยกับพี่เค้า แม่กัวพี่เค้าคิดมาก แม่กัวว่าแม่ของพี่เค้าจะคิดมาก

แม่ได้แต่กัวๆๆๆแทนคนอื่นเค้า แม่ไม่รู้หรอกใช่มั๊ยว่าจิงๆแล้วเค้าคิดอย่างนั้นรึเปล่า

ก็เข้าใจแม่อยู่มากกๆๆๆๆ หรอกนะ

แต่ก้อไม่อยากโกหกแม่ เวลาแม่ถามว่า "ยังคุยกันอยู่อีกรึเปล่า?"

ถึงโดนแม่บ่นว่าก็ไม่เป็นไร อยากให้แม่รู้ว่าเข้าใจแม่นะ

-----------------------------------------------------

-----------------------------------------------------

-----------------------------------------------------

เข้าไปอ่านไดอารี่เก่าของไอ้โอ๋ อ่านยังไงก็ยังชอบอยู่

ขอจิ๊กมาลงหน่อยได้มะ จะได้ไม่ต้องเข้าไปอ่านของแกบ่อยๆ


ไม่มีใครมีค่าพอที่คุณจะต้องเสียน้ำตาให้

ส่วนคนที่มีค่าพอนั้น เค้าย่อมไม่มีวันทำให้คุณเสียน้ำตาเด็ดขาด

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ถ้าคุณรักใครซักคน จงเอาเขาไว้รอยตัวคุณแทนที่จะใส่เขาไว้ในใจ

เพราะหัวใจสามารถแตกสลายได้

แต่ถ้าเขาอยู่รอบตัวคุณ เขาจะอยู่กับคุณตลอดไป

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

อย่าทำหน้าบูดบึ้ง เพราะคุณจะไม่รู้ว่ามีใครกำลังชื่นชมรอยยิ้มของคุณอยู่

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ถ้าคุณมัวแต่คิดถึงคนอื่น คุณจะไม่มีเวลาพอที่จะรักและเข้าใจพวกเขา

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

มันอาจจะใช้เวลาเพียงชั่วนาทีที่จะชอบใครสักคน

เพียงชั่วโมงที่จะนึกรักใครสักคน

และเพียงชั่ววันที่จะรักใครสักคน

แต่มันจะใช้เวลาชั่วชีวิตของท่านที่จะลืมคนคนนั้น

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

เมื่อวานคืออดีต

พรุ่งนี้คือปริศนา

แต่วันนี้คือสิ่งที่ท่านมี

นี่คือเหตุผลว่าทำไมจึงเรียก "ปัจจุบัน" นี้ว่า "ของขวัญ(Present)"

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


คิดถึงพี่กรจังเลย ทำไงดีเนี่ย อยากโทรไปใจจะขาด

แต่พี่แกไม่ให้โทร ฮือๆๆๆๆๆ

"คิดถึงโว้ย" อยากตะโกนดังๆจัง กัวอากงออกมาด่าเอา

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

พี่กรค้าบ เห็นใจกันหน่อยค้าบ อยากโทรค้าบ

พูดไปเค้าก้อไม่ได้ยิน งุงิ งุงิ งุงิ

เหงาจังเลยค้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

เฮ้อ!!! มีแฟนแต่ไม่ค่อยได้เจอกันนี่ จะว่าดีก็ดี จะว่าไม่ดีก็ไม่ดี

ไอ้ที่ดีเนี่ย

มันก็ดีตรงที่ เวลาเจอกันที มันก้อคิดถึงกันโคตรๆๆๆๆๆๆๆ

เหมือนทำให้เรารู้สึกดีมากขึ้น

ไอ้ที่ไม่ดีเนี่ย

มันก็ไม่ได้เจอกันเลยไง คิดถึงแบบทรมาน ได้แต่รอ

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

คิดถึงจัง แต่ต้องทน ถ้าแค่นี้ทนไม่ได้นะ ต่อไปก็ทนไม่ได้แน่เลย

ไหนจาต้องเรียนอีกนาน ไปเรียนเมืองนอกอีก

พี่เค้าทนได้ กูก้อต้องทนได้วะ

สู้โว้ย!!!!!

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

นิสัยบ้าๆบวมๆอย่างเรามีคนมาชอบก้อบุญแล้ว

ตอนนี้นิสัยเริ่มเปลี่ยนอีกละ

เหมือนกลับมาเปงตัวของตัวเองมากขึ้น

"ไอ้กิ๊ก" กลับมาแล้ว

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


ปัญหาหนักอกหนักใจ ใครๆก็มีทั้งนั้น

แต่จะดีแค่ไหน ถ้ามีใครซักคนเป็นที่ระบายปัญหานั้น

เพื่อนซักคนที่ช่วยเป็นที่ปรึกษา

ถ้าไม่ปรึกษาใครซักคน เด๋วซักวันเราจาปวดกบาลตาย

ไม่ได้พูดแบบว่า กูอยากรู้ กูเสือก บอกกูหน่อย

แต่แบบว่ามีไรพูดออกมาให้หมด มันก้อไม่ตายหรอก

เรื่องบางเรื่องมันพูดกับคนบางคนไม่ได้

แม่นั่นแหละ ที่ปรึกษาที่ดีที่สุด อยู่กับเราจนตาย

แต่บางครั้ง แม่ก็เหมือนจะไม่เข้าใจอะไรหลายๆอย่าง

เพราะเราไม่ได้เป็นอย่างที่แม่อยากให้เป็น

เพราะแม่ไม่ได้รู้สึกเหมือนที่เรารู้สึก

เพราะแม่ไม่เข้าใจความรักที่เรามีต่อคนที่เรารัก

วันที่ 12 เดือน 11 ปี 2548 ที่สาธิตปทุมวัน งานคืนสู่เหย้า

ไอ้เราก้อจบมา 3 ปีแล้ว แต่ก้อยังอยากไปเจอเพื่อนอยู่ดี


ตอนเช้า แต่งตัวออกไปเรียนตามปกติ

ช่วงก่อนเที่ยงนิ๊สนึงไอ้แนนโทรมา แบบว่า วันนี้ไปงานไม๊?

งานไรวะ? >>> จำไม่ได้อย่างแรง จำไม่ได้เลย เหมือนไม่เคยรู้มาก่อน

เลยพยายามโทรไปหาไอ้แตงหลายครั้ง แต่มันไม่ตื่น เพราะโทรสับปิดอยู่

เลยต้องปลุกมันโดยการโทรเข้าบ้าน ไอ้ผลค้าบบบบบบบ มันตื่น

แต่มันบอกว่า เค้ามีงานกันวันที่ 19 แล้วดันป่าวประกาศไปทั่ว

สรุป มีวันที่ 12 นะ เวง เลยต้องพยายามโทรหาไอ้หญิง เผื่อไปรับมันที่บ้าน

แต่มันดันไปรับพ่อที่สนามบิน เราเลยไม่มีที่ไป ตัดสินใจไปหาไอ้แตงที่โรงเรียน

ไปดูนางแบบซ้อมเดินแฟชั่น โอ้วววว หุ่นดีๆ หน้าตาก้อดี อิจฉา!!!!!!

พอซักพัก ไปตึก 8 กัน ไปรอไอ้หญิง อยู่ดีๆก้อโผล่มา วิ่งหนีแทบตาย

มีเพื่อนๆมาเพียบเลย เจอไอ้ตุ่ย โกวิท ไอ้ช้าง ชาคริต เลน

ส่วนคนอื่นๆ กูจำชื่อมะได้ว่ะ โทดที อาจารย์กูก้อจำไม่ได้บางคน

เจอกระเช้า ป๋า กิฟฟารีน และ ฯลฯ กระเช้าเดินเข้ามาทัก โอ้วววววว ม่ายยยยยยย

แล้วเราก้อไปสยามกัน กะไอ้หญิง โดยทิ้งไอ้แตงไว้ทำงานที่คณะมัน

ครือว่าคุยโทรสับกะพี่กรเยอะไปหน่อย โทรสับเลยแบตหมด เลยต้องไปรีบหาที่ชาร์ต

ไปลิโด้ เคยเห็นตั้งอยู่แว้บๆ พอไปถึง ไมมันไม่มีวะ เราไม่ได้มานานหรือเนี่ย

เลยไปถามยาม ยามบอกต้องมาบุญครอง เลยลากกันไปมาบุญครอง

พอไปถึง ถามประชาสัมพันธ์ บอกไม่มีค่ะ เวงงงงงงงงงงงง

เซ็งโคตรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร

แต่พี่แกก้อดี บอกว่าข้างๆนี่เป็นศูนย์โนเกีย ลองไปดูก่อนนะคะ

ดีใจยิ่งก่าเจอตังค์ตกอยู่ รีบไปทันที มีที่ชาร์ตมือถือแล้ว ได้โทรสับแล้ว

แถม ไม่เสียตังค์อีกตะหาก เคี๊ยกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ทิ้งมือถือไว้ที่ศูนย์โนเกีย เดินไปกินฮะจังด้วยความหวิวๆ มือถือไปแล้ว

กินเสดเดินเล่นซักพัก แล้วกลับไปเอามือถือ แบตยังไม่ค่อยเต็มดีแต่ก็เกือบเต็มละ

เลยไปหาไอ้แตงที่ เซ็นเตอร์พอยต์ มันบอกจาขับรถมา อืม

เจอไอ้แนนยืนอยู่บนเก้าอี้ ดูแฟชั่นโชว์อยู่ เลยจุ๊บๆๆ คิดถึงมากกกกกกกกกก

คุยกันเรื่องโทรสับ แนนบอกว่าซิม "โทรฟรี 1 เบอร์" พี่ปูเพิ่งซื้อมาใช้เอง ยังขายอยู่

พอโชว์จบ รีบแจ้นไปมาบุญครอง ไปซื้อซิมทันที ปล่อยไอ้แตงกะหญิงไว้ที่สยาม

เสดแล้วเดินกลับมาสยาม ที่สตาร์บัค นั่งสวีทกันอยู่เลยนะเมิง

ไอ้แตงบอก รถมันไม่ให้กูสตาร์ท ไมไม่รู้ว่ะ มันนึกว่ากูเป็นขโมยมั๊ง

คุยไปคุยมา เหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แค่พวงมาลัยมันค้างแค่นั้นเอง ขับรถมาหลายปีแต่ไม่รู้ ขอกูเผาหน่อยเหอะ

เสดแล้วก้อเดินไปสตาร์ทรถให้ไอ้แตงดู แล้วเดินไปโรงเรียน

พอดีงานเลิกเลย ไม่ต้องเสียตังค์เข้างาน หุหุ เป็นแผนรึเป่าก้อไม่ใช่

แต่ แค่แอบคิดเล็กๆเท่านั้นเอง เจอป๋า ไอ้แนนเข้าไปขอบัตรอาหารป๋าซะงั้น

เอาไปซื้อเบียร์ (แก้ว 10 บาท) ไอ้แตงไปขอเรื่ยไรตามทางเดิน ได้มาอีก 200ก่าบาท

โอ้ววววววว ไม่จ่ายังค์ แถมได้กินเบียร์ฟรีอีก วันนี้มาคุ้มมากมาย เคี๊ยกๆๆๆ

พอซัก 5 ทุ่มก้อกลับบ้าน บอกพี่กรว่าจากลับถึงบ้าน 5 ทุ่ม แต่เพิ่งออกจากโรงเรียน

ไปส่งไอ้หญิงที่บ้าน แล้วก้อขับรถกลับบ้าน

ไอ้พี่กรบ้า เมาหัวทิ่ม โกดดดดดดดดดดดด

วันรุ่งขึ้นจะไปเพชรบุรี จะไปแพ่งกบาลให้ ชิ ชิ