วันพฤหัสนั่ง นับวัน นับชั่วโมง นับนาทีคอย หลังจากลุ้นว่าพี่กรจะว่างมาหารึเปล่าตั้งนาน ได้ความว่า พี่กรจะมาหาวันเสาร์ตอนเย็นๆ เพราะรอเลิกงานก่อน แล้วพักแถวนี้ วันอาทิดต้องกลับบ้านบ่ายๆ เพราะต้องมางานแต่งงานกะคุณแม่ (ที่แถวๆบ้านเราอีก)
หลังจากนั่งนับเดือน นับดาว รอคอยเวลา วันศุกร์อุตส่าห์ไปเรียนแต่เช้า ไม่ไปสายด้วย อาจารย์ดันไม่มาสอนซะงั้น เลยไปเดินตลาดนัด (ถูกห้ามซื้อโดเรม่อน) เดินดูของกินกะยาทาเล็บไปเรื่อยๆ (แม่ไม่อยากให้ทาแล้ว T^T) กลับไปอัดรายการวิทยุต่อที่คณะฯ แล้วก้อกลับไปตลาดนัดใหม่ วางแผนไว้ว่าจาไปอบไอน้ำที่ร้านทำผมน้าแตง เลยจะซื้อของไปฝากซักหน่อย
อยู่บนรถ อารมณ์ดีๆ Small talkโทรสับที่อุดหูอยู่ตลอด มีเสียงแว่วๆมาว่า จะมาหาวันนี้ตอน 4 โมงครึ่ง โอ้ว!!!!!ๆๆๆๆๆ งง ล้อเล่นอะไรเนี่ย ปรากฎว่าจะมาจิงๆแฮะ ดีใจ+ตกใจมากกกกกก เป็นงงอ่ะ มากะพี่มด พี่มดจะไปเยี่ยมน้องสาวที่ศิริราช ไอ้เราก้อรีบขับรถไปร้านทำผมทันที ปกติไปถึงจานั่งกินนู่นกินนี่ คุยๆๆๆๆๆ กว่าจาทำผมก้อ 5 โมง แต่วันนี้พอไปถึง วิ่งเอาขนมเข้าไปให้ น้าแตง ทำผมด่วน ขอเสดก่อนบ่าย 3 ได้ป่ะ เลยมีเสียงถามมาว่าจะรีบไปไหน น้าแตงแกเหงาๆไม่มีเพื่อนเม้าท์ เลยบอกไปว่านัดเพื่อนไว้ต้องรีบๆไป (ไม่อยากบอกว่านัดแฟนไว้ - -) น้าแตงอบไอน้ำ+ไดร์ผมอย่างติดจรวด (ไดร์ผมด้วยนะๆๆๆๆ ผมตรงๆ หุหุ) และแล้ว ก้อเสดประมาณบ่าย 3 ก่าๆ รีบขับรถกลับบ้าน ต้องอาบน้ำๆๆๆ กลับถึงบ้านเกือบ 4 โมง อาบน้ำเสด 4 ก่าๆ กัวไม่ทัน โทรไปหา ไม่รับเล๊ย (เอาแต่เม้าท์กะเพื่อนอยู่หล่ะสิ <<ตอนนั้นคิดงี้) โทรไปบ่อยๆ พอพี่กรรับโทรสับ ได้ข่าวว่าใกล้ถึงแล้ว แต่ก้อ 5 โมงแล้ว
เนื่องจากพี่กรม่ายสบายมาหลายวันละ เป็นหวัด+เป็นไข้ ดันไม่รู้เรื่อง กินยาแก้ลดน้ำมูกเข้าไป ใครเคยกินคงรู้ว่ามันก้อยานอนหลับดีๆนี่เอง ขับรถเซๆ แวะปั๊มน้ำมันเข้าห้องน้ำ ยังเดินเซเลย ไม่ไหวๆ เอารถพี่กรจอดไว้บ้านเรา แล้วเราขับเองดีก่า ท่าทางจาเบลอหนัก(โคตรรรรรรรรร) ก้อเลยได้เป็นโชเฟอร์ละ ขับรถไปศิริราช ถึงตอน 6 โมงก่าๆ (เพิ่งรู้ว่าหมดเวลาเยี่ยมตอน 6 โมง ..... สำนึกผิด) แต่พี่มดแกเส้นใหญ่ ไม่ใช่ๆ แกมาเยี่ยมบ่อย แถมบ้านไกล เค้าเลยให้เข้าไปเยี่ยมได้เป็นกรณีพิเศษ (ไม่รู้ว่าไปจีบพยาบาลคนไหนไว้อะป่าว คริ คริ) ไอ้เราก้อไม่รู้จักครายเค้าหรอก แต่โดนลากขึ้นไปด้วย เห็นสภาพแล้วจะเลิกขับรถเร็วแล้วค้าบๆๆๆๆๆๆ จะขับรถดีๆแล้วค้าบๆๆๆ พี่กรไม่ได้เข้าไปใกล้มาก เนื่องจากเป็นหวัดอย่างหนัก ถ้าน้องพี่มดติดหวัดอีกล่ะก้อ คงแย่มากๆ ก้อเลยเข้าไปให้เห็นหน้าแป๊บนึงแล้วก้อแว่บออกมา แล้วเราจายืนดูเค้าอยู่ต่อทำไมหล่ะเนี่ย ก้อเลยต้องแว่บออกมาตาม เนื่องจากบอกเกดว่าจากลับบ้านปามาน 3 ทุ่ม แต่ว่าทุ่มนึงยังอยู่ศิริราชเลย แถมพี่มดมี choices ให้เลือก 2 choices อีกว่า จะไปกินข้าวสวีทวี๊ดวิ้วกัน 2 คน ไม่ก้อเด๋วพี่มดเลี้ยงข้าวเอง พี่มดอยากเลี้ยง แต่ดูเวลาแล้วเนี่ย เห็นว่าท่าจะกลับบ้านดึกแน่ๆ ก้อเลยไปกินข้าวกัน 2 คนดีก่า (เอาเรื่องเวลามาอ้าง ความจริงอยากอยู่สวีทกัน 2 คน อิอิ) แล้วก้อเลยไปส่งพี่กรเค้าที่โรงแรม ไอ้น้องเวรของเราเนี่ย(ไอ้เกด) แมร่ง ขอบ่นหน่อยเหอะ เปงแม่กูหรือไงวะ โทร check อยู่ได้ว่ากูอยู่ไหน ทำไร กลับเมื่อไหร่ เอาแม่มาอ้างอีกว่า แม่ให้ปิดประตูบ้านตอน 3 ทุ่มครึ่ง แต่ว่า 3 ทุ่มครึ่งกูเพิ่งกินข้าวเสด (วันนี้ถามแม่ แม่บอกไม่ได้สั่งไรเลย) เลยต้องรีบกินข้าวรีบกลับบ้านเลย เกือบได้กินข้าวที่ใต้สะพานพระราม 8 กะพี่มดแล้ว เฮ้อ!! อดเลย วันนี้คุยโทรสับกันได้แป๊บนึง เพราะพี่กรโด๊ปยาลดน้ำมูกเข้าไป มึน เมายา